3de graad

Via deze weg willen we jullie graag op de hoogte houden van wat er leeft in onze klas. Hopelijk komen jullie regelmatig een kijkje nemen. 

 

           DSC02646

                                             Josse,  Gisa, Marc Dhon, Emiel, Laure, Kyan, Meike, Chaska en Robbe

                   juf Myriam  

 

  • enkele weetjes:

 - Onze klas telt 9 leerlingen: 3 leerlingen in het 5de en 6 leerlingen in het 6de leerjaar.

 - We sporten op woensdagvoormiddag en op donderdagvoormiddag.

 - Op 30 november beginnen de zwembeurten te lopen. We gaan 11 keer zwemmen.

 - Donderdag is fruitdag, het fruit wordt voorzien door de school in samenwerking met de ouderraad.

 - We gaan op stadsklas van 10 tot 12 oktober.

 - We brengen een bezoek aan technopolis met dank aan de ouderraad.

 - Dit schooljaar nemen we opnieuw deel aan 'one mile a day'.

 - Ook de kangoeroewedstrijd staat opnieuw op het programma.

 

En toen zat het alweer bijna op.

Vrijdagochtend, de laatste morgen van de zeeklas. Nog voor we aan het ontbijt verschenen waren er al een aantal leerlingen druk aan de slag gegaan. Het pakken ging dan ook vlotjes vooruit. Alhoewel...niet bij iedereen. Sommige leerlingen hadden heel wat moeite om alle spulletjes opnieuw in hun valies te krijgen maar met wat hulp van de anderen lukte het uiteindelijk toch. Er werd ook flink geveegd en eens de bagage beneden verzameld was trokken we voor een laatste keer onze laarzen aan en ging het riching de zee. De meesten onder ons profiteerden van de gelegenheid om op zoek te gaan naar de nog ontbrekende schelpen voor hun collectie. Anderen hadden dan weer niet zo veel zin meer om te zoeken en wandelden liever zomaar wat langs de waterlijn of speelden in het zand. De broeken droog houden bleek ook nu weer niet gemakkelijk te zijn.

Nog enkele laatste foto's en toen was het alweer tijd om naar De Midwester te gaan voor het nuttigen van ons lunchpakket. Ondertussen kwam de bus aan en kon het inladen beginnen. Nog een laatste controle of alles mee was en toen trokken we richting Diksmuide. We reden langs de Ijzer en kwamen zo langs de dodengang.  Een bezoekje zat er dit jaar niet in maar we konden de dodengang van op afstand bekijken. Toch konden we ons een goed beeld vormen van de omstandigheden in de dodengang dankzij een korte film die we te zien kregen in de IJzertoren. Wat moet het leven daar toch hard geweest zijn. De gids maakte er ons nogmaals attent op dat vrede thuis, op school,... begint. Hij liet ons beloven elkaar niet te pesten of uit te sluiten. Een hele uitdaging maar eentje die jullie allemaal wel zagen zitten.

Na de film ging het 22 verdiepingen naar omhoog ( een goeie 80 m hoog) Daarboven kregen we een boeiende uiteenzetting van onze gids over het verloop van die Eerste Wereldoorlog maar ook van de leefomstandigheden van de soldaten. Wat kon zij vertellen. Geboeid gingen we aan haar lippen. De tijd vloog voorbij terwijl we de toren verdiep per verdiep afdaalden. Op heel wat etages bleven we wat hangen om alweer te luisteren naar de verhalen van onze gids. Heel boeiend maar tegelijk ook erg tragisch. Het leven tijdens de oorlog was beslist geen pretje. Een van de 22 verdiepingen vertelde het verhaal van de mensen die op de vlucht waren voor het oorlogsgeweld. Voor vele mensen nu nog steeds een harde realiteit.

Het zal jullie niet verbazen dat de tijd voorbij vloog en we allen verbaasd waren dat het bezoek erop zat. Een geslaagde afsluiter van een boeiende en prettige week.

 

Tot slot toch nog een woord van dank aan de ouderraad. Mede dankzij jullie konden we deze fijne week beleven.

Een drukke dag

Deze morgen werden we wat eerder gewekt dan de overige dagen. Het zou dan ook een drukke dag worden. Na een stevig ontbijt ging het met de tram richting Oostduinkerke. Daar bezochten we het visserijmuseum Navigo. Met een bundeltje vragen in de hand doorliepen we het museum, op zoek naar de antwoorden op de vragen. enthousiast gingen we aan de slag. We leerden vanalles bij over de visvangst, de IJslandvaarders,  bijgeloof bij de vissers,... Daarna ging het richting De Panne voor een bezoek aan het duinenreservaat. We werden op sleeptouw genomen door een enthousiaste gids. Hij vertelde in geuren en kleuren over de beplanting in het duinbos. Zo ontdekten we allerlei huis-tuin- en keukenweetjes. Teunisbloemen helpen bij pijnlijke maandstonden, kardinaalsmuts is het middeltje bij uitstek bij het bestrijden van luizen en neten, hondsdraf helpt bij netels, zeepkruid kan je gebruiken om te wassen en ga zo maar door. Erg interessant allemaal. De tijd vloog voorbij. Na de rondleiding keerden we te voet terug naar Koksijde. Dat was nog een pittige wandeling. We waren dan ook blij toen we de Midwester eindelijk in het vizier kregen.

De avond sloten we af in 'ons casino' en toen was het bedtijd.

Abdij Ten Duinen/ sport en spel

Deze morgen brachten we een bezoek aan de Abdij Ten Duinen. Het werd een boeiend bezoek onder leiding van een toffe en aangename gids. Ze vertelde ons heel wat over het leven van de monniken en de lekenbroeders ten tijde van de Middeleeuwen. Ondertussen bezochten we de abdij, 't is te zeggen, wat ervan overblijft. Een groot deel van de ruïnes liggen nog onder het zand maar wat ervan opgegraven is is best wel een bezoekje waard. Nadat we de ruïnes aan een grondig onderzoek onderworpen hadden gingen we naar het museum. Daar mochten we eerst een film bekijken over het monnikenbestaan. De film is van de hand van Stijn Coninx en Jelle Cleymans speelde de hoofdrol. Nu konden we ook zien hoe het er echt aan toe ging. Tot slot kregen we nog een rondleiding in het museum en voor we het goed en wel beseften zat onze tijd in Ten Duinen er alweer op.

Deze middag geen lunchpakket op het menu maar een warme maaltijd. Kip met currysaus en rijst. Ook deze maaltijd ging weer vlotjes naar binnen. Toen we nog volop aan het eten waren kregen we bezoek. Juf Isabelle kwam naar jaarlijkse gewoonte tot hier om deel te nemen aan de namiddagactiviteiten. En ze had een wel heel bijzondere gast mee nl. juf Marleen. (Voor wie juf. Marleen niet kent, vroeger heeft zij nog les gegeven in St.-Laureins aan het 6de leerjaar) Op het programma stonden KUBB , balspelen, zandkastelen bouwen, schelpen zoeken en knutselen met plaaster en schelpen. Terwijl we aan het spelen waren op het strand stroomde het volk opeens in grote aantallen toe. Eerst dachten we dat ze voor ons kwamen :-) maar niets was minder waar. Er werden een aantal seaking helikopers verwacht om het 40-jarig bestaan van de reddingsoperaties op zee te vieren. Stiekem hoopten we dat ze zouden landen en dat we eens konden meevliegen maar helaas... Wist je trouwens dat zij dit jaar reeds meer dan 3 000 reddingsoperaties uitgevoerd hebben? Dat kan tellen, nietwaar!

Het werd een leuke namiddag, ondanks de kou. Daarna kregen de leerlingen volop de gelegenheid om te douchen en ook het diner was een feest: hotdogs. Om de dag af te ronden volgde er nog een mooie film en toen was iedereen klaar om naar z'n bedje te gaan.

 

Voor de foto's van de namiddagactiviteiten raadpleeg je best de mappen van de verschillende klassen aangezien elke juf een vaste activiteit begeleidde. S.L. 5-6 / S.M. 3de graad

Met de tram naar Oostende

Na een relatief rustige nacht stonden we deze morgen fris en monter op. Er wachtte ons een heerlijk ontbijt. Na het ontbijt hadden we nog even de tijd om schelpen te zoeken op het strand. Alweer deden we een aantal mooie vondsten. De schelpenbakken beloven er goed uit te zien. Gelukkig hadden we onze 'strandbroek'  en onze laarsen aangetrokken want de voeten bleven alweer niet droog. Aangezien we reeds om elf uur de tram zouden nemen naar Oostende konden we niet te lang op het strand vertoeven. Toch lang genoeg om van een stralende zon te genieten. En daarna ging het zoals gezegd richting Oostende. Een ritje van een 50-tal minuten maar de tijd vloog voorbij. Met plezier stelden we vast dat onze leerlingen zich als echte gentlemen gedroegen en hun plaatsje afstonden aan oudere en minder valide mensen. Eenmaal in Oostende aangekomen was het tijd voor de lunch en daarna ging het richting Atlantikwal. We luisterden geboeid naar de gids die vertelde over de verdedigingslinie die de Duitsers ten tijde van W.O.II optrokken. Een linie van wel 5 000 km lang van Noorwegen tot aan de Spaanse grens. Mochten jullie zich afvragen wat die soldaten met vreemde kapsels te betekenen hebben op de foto's. Wel die kapsels hebben alles te maken met een gelegenheidstentoonstelling die aandacht vraagt voor vrouwen die oorlogsslachtoffers zijn heden ten dage. Na ons bezoek aan Atlantikwal ging het richting Raverszijde. Daar gingen we met audiogidsen op ontdekking doorheen het museum. Zodoende maakten we kennis met een vissersgemeenschap ten tijde van de Middeleeuwen. Het vissersleven... een hard bestaan zo bleek. Toen ook dit bezoek achter de rug was zat ons hoofd zo vol informatie dat we alweer nood hadden aan een strandwandelingetje. Deze werd gevolgd door alweer een smakelijke maaltijd: fish-sticks met puree en broccoli. Na het eten kregen we de post. Heel wat gelukkige gezichten maar ook enkele gezichten die hoopvol uitkijken naar morgen. Toch een speciaal woordje van dank aan juf Isabelle (opvang) Dankzij haar kreeg elke leerling van onze klas alvast iets in de bus. Het wordt lachen geblazen met alle mopjes die we mochten ontvangen.  We rondden de dag af met een heuse quiz waarbij iedereen het beste van zichzelf gaf, al ging het er soms wat luidruchtig aan toe. En toen was het tijd voor bed.

Eindelijk...zeeklas

Toen we deze morgen gepakt en gezakt verzamelden op het plein zag het weer er veelbelovend uit. Goedgemutst stapten we op de bus en ging het richting Koksijde. Daar aangekomen begon het zware werk. Alle valiezen moesten worden uitgeladen en naar goede gewoonte waren er valiezen in alle maten en gewichten. Sommige valiezen waren zelfs groter dan de leerlingen die ermee moesten sleuren. Toch ging het uitladen goed vooruit want er wachtte ons een erg leuke activiteit. We mochten go-carten op de dijk. Super tof, ook al begon het water te gieten. De regen kon de pret niet bederven, wel integendeel. 'Zo is het veel leuker want dan kan je goed slippen', hoorde ik menigmaal. Terug in de Midwester brachten we de valiezen naar de slaapkamers en maakten we onze bedden op. Daarna wachtte ons alweer een verrassing. Er stond een warme maaltijd voor ons klaar en wat voor één. Vol-au-vent met frietjes en rauwkost en een ijsje als dessert. Onze lunch-pakketten verhuisden naar de koelcel, die zouden 's avonds ook nog wel smaken. Na de lunch ging het richting De Hogel Blekker, dit is de hoogste duin aan onze kustlijn. We rolden er van de duinen, speelden tikkertje en pot, pot, verlost,... Maar opnieuw werden we overvallen door enkele typische Belgische buien. Toen we genoeg kregen van de duinen en de regen keerden we langs het strand terug naar de Midwester. Ondanks de regen speurden we de vloedlijn af op zoek naar bijzondere vondsten. En die waren er ook wel: wijde mantelschelpen, boormossels, zee-egels en zee-appels, afgeknotte strandgapers,... Wie zocht die vond. Zoals steeds oefende ook nu het strandhoofd de grootste aantrekkingskracht uit. Het zal dan ook niet verbazen dat enkele leerlingen met natte voeten terugkeerden. Niets wat een warme douche niet kon verhelpen. Ondertussen konden er ook brieven en kaartjes geschreven worden en werden er spelletjes gespeeld. Hopelijk vinden ook jullie binnenkort een briefje of kaartje in jullie bus.