L6

 

De laatste klas van de basisschool, daar zijn wij nu aangekomen.

We zullen er een keitof jaar van maken en ons goed voorbereiden op het middelbaar.

Op onze blog kunnen jullie volgen wat we in het zesde allemaal beleven.

 Op 3 september vliegen we er met veel plezier weer in!

 

Nino, Fien, Maité, Rune, Emile, Hannah, Elise, Delphine, Robbe, Jools, Axl, Caro, Maxim, Kobe, Lore, Noah, Mathieu, Lore, Lucas, Liam, Imke, Gustave, Jef,

juf Vanity en juf Hilde

 

 

DSC 0003

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

24 000 stappen!-)

Jawel, jullie lezen het goed! Vandaag hebben we ongeveer 24000 stappen gezet, gelijk aan zowat 16 km. Het was dan ook een drukke dag. Eerst ging het met de tram naar Oostduinkerke. Daar bezochten we Navigo, het visserijmuseum. We kregen er een bundeltje met opdrachten om de visserij beter te leren kennen. Iedereen ging enthousiast aan de slag. We leerden er over de IJslandvaarders, hoe een schip wordt gemaakt, welke vis er allemaal gevangen wordt. We kwamen ook de garnaalvisser tegen. Kortom het werd een boeiende voormiddag. Ons lunchpakket konden we verorberen in de zon. Daarna weer te voet naar Oostduinkerke-Bad om er de tram te nemen naar De Panne. Aan De Duinpanne kregen we opdrachten in verband met de natuur. Langs een wandelpad stonden infoborden opgesteld waar we de antwoorden konden vinden. Op die manier verzamelden we letters die een plaats vormden 'insectenhotel'. Daar moesten we dan op zoek naar de cijfercode om de schatkist te kunnen openen. Robbe uit de vijfde klas was de beste speurneus en kreeg dan ook de eer om de koffer te openen. Er zat voor iedereen een potlood in. Om 16 uur ging het dan weer richting Koksijde. Nee hoor, niet met de tram maar te voet! Onderweg vonden we weer allerlei schatten maar dat zijn niet altijd schelpen!-) Kijk maar in het fotoalbum wat er nog gevonden werd... Het was een pittige strandwandeling. We zullen na de casino-avond waarschijnlijk wel vlug slapen!

Ontspanning!-))

Deze namiddag werd er op het strand goed gespeeld. Kubb, balspelen,... Er werden ook zandkastelen gebouwd! In de Midwester werd er een windharp met schelpen gemaakt. Ook hier heel mooie resultaten. Het was weer schitterend weer vandaag. De zon scheen volop. Het leek wel zomer! En plezierig was het ook. Een dikke merci aan juf Isabelle en haar papa, zij kwamen ons ook dit jaar assisteren! In het fotoalbum van klas 6 zie je de foto's van de windharp. In het album van klas 5 en dat van de derde graad van St.-Margriete vinden jullie foto's van de andere activiteiten. Om de dag af te sluiten keken we een mooie film. Ook dag drie krijgt het label 'geslaagd'!

De duinenabdij

Deze ochtend brachten we een bezoek aan de Duinenabdij. Het is te zeggen, aan de ruïnes ervan. Zo'n 1000 jaar geleden stichtte Ligerius een kleine gemeenschap in Koksijde. Op die plaats werd later een abdij gebouwd die door de eeuwen heen zowel tijden van bloei als van verval kende. De monniken volgden de leer van Benedictus, een strenge leer hoor! Er mocht in de abdij niet gepraat worden. Om drie uur stonden ze al op om te gaan bidden. Bidden en werken waren de belangrijkste bezigheden. In het museum leidde een gids ons rond. Zij vertelde over het leven in zo'n abdij. We kregen er ook een mooie film te zien. 

Naar Nieuwpoort en Oostende

Deze morgen namen we de tram naar Nieuwpoort. We maakten er samen met een gids een wandeling langs de vismijn. We kwamen er veel te weten over de drie (!) jachthavens en de vissershaven. Veel bedrijvigheid was er niet. Daarvoor moet je vroeg uit de veren. Vissersboten komen immers heel vroeg hun vis lossen. Die wordt dan op de veiling verkocht. Jammer genoeg kunnen we de plaats waar de vis geveild wordt niet meer bezoeken door nieuwe richtlijnen van Europa. Hygiëne speelt daarbij een belangrijke rol. Het ging er 100 jaar geleden wel anders aan toe. Toen lag de vis gewoon op de grond. We namen ook een kijkje bij de Ganzenpoot. Dat is een vernuftig sluizensysteem dat de watertoevoer regelt van de Ijzer die in Nieuwpoort in zee uitmondt. Het was hier dat tijdens WO I de sluizen werden opengezet zodat bij vloed het zeewater het land binnenstroomde. Op die manier zaten de Duitsers vast. Aan de overkant zagen we ook het monument ter ere van Koning Albert I, de koning die meevocht met zijn soldaten.

In Oostende bezochten we het middeleeuws vissersdorp Walraversijde. In de veertiende en de vijftiende eeuw was dit een dorp van een honderdtal huizen. In het begin was het dorp zeer welstellend. Maar door oorlogen, stormen en verwaarlozing raakte het in verval en verdween. Tot in de jaren negentig archeologen op zoek gingen naar voorwerpen van het verloren dorp. Ze ontdekten een massa spullen onder de grond. Zelfs bakstenen van enkele huizen vonden ze terug. Daarom werd besloten om op die plaats een museum te maken. Vier huisjes werden heropgebuwd met oorspronkelijk materiaal. Wij bezochten het met een audiofoon. Op die manier maakten we kennis met de inwoners van het dorp en die hadden ons heel wat te vertellen. 

Vanavond staat nog een quiz op het programma en dan sluiten we alweer een geslaagde dag af.

Op zeeklas

Vandaag was het eindelijk zo ver. We vertrokken met 52 leerlingen naar Koksijde. Het was een hele klus om alle bagage op de bus te krijgen. Maar dat lukte hoor! Iets over 8 vertrok de bus naar Diksmuide. We brachten er een bezoek aan de dodengang en de Ijzertoren. We zagen er pakkende foto's, we liepen door de loopgraven die nu netjes onderhouden zijn. Op de foto's konden we echter zien dat het er echt geen pretje was. Slijk, tot hun enkels in het water, ratten, ... Ook de gids in de Ijzertoren vertelde boeiend over de eerste grote oorlog. Hij nam ons mee naar de bovenste verdieping. Daar hadden we een prachtig uitzicht. Niet te geloven dat het er honderd jaar geleden heel anders uitzag. Gans Diksmuide was verwoest. Verdieping na verdieping kwamen we naar beneden en leerden we meer over die tijd. Hij vertelde over zijn grootvader die moest vluchten. Ze konden bijna niets meenemen. Het geld dat ze gespaard hadden verstopten ze in een kistje onder de grond. Toen ze na 4 jaar terugkwamen was de ganse boerderij weg. Het heeft drie jaar geduurd voor ze weer iets op de akkers konden aanplanten. Al die jaren deden ze niets anders dan opruimen en alles wat verwoest was weer opbouwen. Hun geld was verdwenen, ze moesten met heel weinig rondkomen. Op zijn sterfbed vertelde zijn opa dat vluchten voor de oorlog het ergste was dat hij ooit had meegemaakt. Om over na te denken als we nog eens vluchtelingen zien op televisie of in de stad...

Deze namiddag ging het er heel ontspannen aan toe. Eerst mochten we op de dijk met de go-carts rijden. Leuk! Daarna trokken we naar de Hoge Blekker. De hoogste duin van onze kust torent 33 meter boven de zeespiegel uit. We konden er ons helemaal uitleven. Langs het strand stapten we naar de Midwester. We vonden al heel wat mooie schelpen! De gedoornde hartschelp, nonnetjes, fuikhoorns, zee-appeltjes, een otterschelp, een bonte mantel,... Ja, wie goed keek kon al schatten verzamelen.

Deze avond werden dan de bedden opgemaakt. Al de mama's die ongerust waren over het feit dat hun kinderen zelf hun overtrek over het donsdeken moesten trekken. Jullie kunnen op beide oren slapen! Dat was een fluitje van een cent!