L6

 

De laatste klas van de basisschool, daar zijn wij nu aangekomen.

We zullen er een keitof jaar van maken en ons goed voorbereiden op het middelbaar.

Op onze blog kunnen jullie volgen wat we in het zesde allemaal beleven.

 Op 3 september vliegen we er met veel plezier weer in!

 

Nino, Fien, Maité, Rune, Emile, Hannah, Elise, Delphine, Robbe, Jools, Axl, Caro, Maxim, Kobe, Lore, Noah, Mathieu, Lore, Lucas, Liam, Imke, Gustave, Jef,

juf Vanity en juf Hilde

 

 

DSC 0003

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Paaskransen

In de aanloop naar Pasen knutselden we in de klas een paaskrans. Met ijzerdraad maakten we de krans. Daaraan bevestigden we buxus en eieren. Met gekleurde linten en kuikentjes werkten we de krans verder af. Het was niet makkelijk om de buxus met ijzerdraad te bevestigen en er sneuvelde al eens een ei. Maar de resultaten mogen er weer zijn! Kijk maar in ons fotoalbum!

Technopolis, here we come!

Vandaag werden we getrakteerd door onze ouderraad. En wat voor een traktatie! Een ganse dag naar Technopolis! De verwachtingen waren hooggespannen! We begonnen met een workshop in het laboratorium. En het was een écht labo met allerlei toestellen om veilig wetenschappelijke experimenten uit te voeren. We trokken onze labojas en handschoenen aan. Met een veiligheidsbril op onze neus gingen we als echte wetenschappers aan de slag. Dennis had een probleem. Iemand had zijn frisdrankje uit de koelkast gehaald en opgedronken. Daarbij had de dief allerlei sporen achtergelaten. Het was aan ons om te ontdekken wie die dief was... Aan de hand van proefjes kwamen we allerlei interessante zaken te weten. Zwarte stift is niet altijd zwart! Toen we het filterpapier met de zwarte stip in water doopten, kwamen allerlei kleurtjes tevoorschijn. Zonnecrème laat geen UV-stralen door, dat ontdekten we onder de UV-lamp. Natriumcarbonaat reageert op een zuur, het schuimde er op los. En we kennen nu ook het verschil tussen een zuur en een base. Daar hadden we indicatorpapier voor. Razend interessant! En zo ontdekten we ook welke van de vier collega's het drankje had opgedronken. Een uur was nog nooit zo snel voorbij gegaan! Na de workshop mochten we zelf op ontdekking gaan. Zo kon je terecht bij de Technopolis-kapper. Die zet je haren supercool omhoog. Niet met gel of haarlak maar met de Van de Graaff-generator, met statische elektriciteit dus. Grappig! Op gezette tijden kon je ook een demo zien van een indrukwekkende kettingreactie vol actie, reactie, energie en zwaartekracht. Je kan er ook een vliegtuig besturen of met een virtual realitybril de Grand Canyon verkennen. Fietsen op een kabel behoort ook tot de mogelijkheden of spelen met licht en geluid. Kortom, het bezoek was eigenlijk veel te kort. Afsluiten deden we met de Wetenschapsshow. Ook die zat vol verrassingen. We mochten tijdens de show de uitkomst van de verschillende proeven voorspellen met een elektronisch stembakje. Na iedere proef werd ook de wetenschappelijke uitleg gegeven. Niemand ging vandaag naar huis zonder iets te hebben bijgeleerd over wetenschap of techniek. Het was een echte TOPdag!

Dank aan onze ouderraad voor deze schitterende belevenis!

 

Zwerfvuilactie

Het was heel nat deze namiddag. Maar dat hield ons niet tegen! We trokken gewapend met vuiniszakken, handschoenen en grijpers op pad. We moeten toegeven dat ons dorp proper wordt gehouden. We vonden wel vuilnis maar echt niet zo heel veel. Dikke duim! 

Wieltjesuur

Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad maar vandaag was het dan eindelijk zo ver, wieltjesuur! We deden er veel langer over dan vorig schooljaar om de nodige sterren te sparen. Zich houden aan gemaakte afspraken is blijkbaar toch niet zo makkelijk. Vooral rijen vormen en in stilte naar boven of beneden gaan, nee, dat lukte niet altijd. Sommige leerlingen hebben het daar echt wel lastig mee. Jammer natuurlijk voor die andere groep die wel altijd stil is en zich wel aan de afspraken houdt. We zagen een heleboel gemotoriseerde wieltjes, gelukkig ook wieltjes waar je je eigen energie mee kwijt kunt. Nu wordt het sparen voor een game-uurtje. Hopelijk gaat het vanaf nu vlotter want anders zal het niet meer voor dit schooljaar zijn;-( Ik duim alvast!

Hello, robot.

Een robot is volgens Wikipedia een programmeerbare machine die verschillende taken kan uitvoeren. Het woord 'robot' werd voor de eerste keer gebruikt door de Tsjechische schrijver Karel Capek. Het is afgeleid van het Tsjechische woord 'robota' wat 'verplichte arbeid' betekent. Zo begon de uiteenzetting van onze enthousiaste gids in het Designmuseum. We bezochten er de tentoonstelling 'Hello, robot.' We kunnen allemaal wel voorbeelden geven van robots, als personage in een film, als werkkracht in een fabriek, als drone... Ook onze tablet en onze smartphone zijn toestellen die ons leven veranderd hebben. De gids nam ons mee doorheen drie verschillende zalen. Zo maakten we kennis met een knuffel die reageert op onze stem en op aanrakingen. Iedereen was vertederd door het zeehondje dat zijn oogjes zo schattig opentrok en met zijn staart kwispelde. Met open mond keken we ernaar. De knuffel wordt gebruikt bij demente bejaarden. Ook Aibo, het Japanse hondje, dat je niet moet uitlaten, dat geen haren verliest maar toch reageert op menselijke geluiden was een hit. Toekomstige boodschappenkarretjes die vanzelf rijden waren er te zien. Deze zomer worden ze in Londen uitgetest. Er was ook een robot die een baby de fles kon geven zodat ouders 's nachts niet meer moeten opstaan. Over dat laatste was iedereen het eens. Nee, dat zouden we toch niet willen. Robots kunnen in ons leven een grote hulp zijn. Elke dag wordt de afstand tussen mens en machine kleiner. We moeten ons wel kritisch afvragen hoe we met die wereld waar alles steeds slimmer en digitaler wordt willen omgaan. Boeiende  materie! De tentoonstelling is nog tot 15 april te bezoeken. Misschien een aanrader om nog eens op speurtocht te gaan want de tijd was eigenlijk veel te kort.

We werden vandaag ook op een film getrakteerd. 'Cloudboy'. De elfjarige Niilas woont al zijn hele leven bij zijn papa. Zijn Zweedse mama kent hij nauwelijks. Deze zomervakantie moet hij, dik tegen zijn zin, naar Lapland waar zijn moeder met haar nieuwe gezin woont. De rendiertrek is volop aan de gang en Niilas moet een handje toesteken. Hij wordt er enthousiast ontvangen maar zelf reageert hij zeer terughoudend. De enige die tot hem kan doordringen is zijn nieuwe zus, Sunnà. Stilaan ontdekt hij de fijne kanten van zijn plusfamilie. Tegen alle verwachtingen in beleeft Niilas de meest avontuurlijke zomer van zijn leven.