L6

 

De laatste klas van de basisschool, daar zijn wij nu aangekomen.

We zullen er een keitof jaar van maken en ons goed voorbereiden op het middelbaar.

Op onze blog kunnen jullie volgen wat we in het zesde allemaal beleven.

 Op 3 september vliegen we er met veel plezier weer in!

 

Nino, Fien, Maité, Rune, Emile, Hannah, Elise, Delphine, Robbe, Jools, Axl, Caro, Maxim, Kobe, Lore, Noah, Mathieu, Lore, Lucas, Liam, Imke, Gustave, Jef,

juf Vanity en juf Hilde

 

 

DSC 0003

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bezoek van 'Nijlpaardje'

In het kader van werelddierendag kregen we vandaag bezoek van Stefanie en 'Nijlpaardje', haar hond. Niet zomaar een hond maar een assistentiehond. Zo'n hond is opgeleid om mensen met een beperking te assisteren. Stefanie zit in een rolstoel en krijgt veel hulp van haar huisdier. Ze vertelde honderduit. En de hond liet zien wat hij allemaal kon. Zo raapte hij haar gsm op en geld dat was gevallen. Hij kon ook zijn leiband zelf aangeven. Wanneer Stefanie haar jas uitdoet, trekt 'Nijlpaardje' aan de mouwen, zo lukt dat vlotter. In de winkel geeft hij de portemonnee aan de kassierster. Hij luisterde heel goed en kon alle opdrachten feilloos uitvoeren. De opleiding kreeg hij bij Hachiko. In het begin verblijft zo een puppy in een gastgezin. Pas daarna verhuist hij naar de persoon voor wie hij bestemd is. Enkel die persoon mag de hond aaien en belonen. We mochten ook de echte naam van de hond niet weten want als iedereen die naam luidop roept, is dat niet goed voor de hond. Vandaar dat Stefanie het had over 'Nijlpaardje'. Haar hond mag ook overal mee naartoe. Naar de winkel, naar de bioscoop, op restaurant en naar haar werk. Fijn dat Hachiko zich op die manier inzet voor mensen met een beperking!

 

Klasoverschrijdend groepswerk rond 'De Zee'

Deze namiddag werkten we opnieuw samen met onze vijfdeklassers. Als zesdeklasser namen we hen op sleeptouw in verschillende opdrachten rond de zee. Er moesten rebussen opgelost worden, we kregen quizvragen voorgeschoteld. We speelden het jachthavenspel, we puzzelden en losten raadsels op. Er waren ook een aantal proefopstellingen. Zo moesten we zelf een kleine zoutpan maken. Die staat nu in de klas van juf Vanity voor het raam in de zon. Wachten wordt het nu tot al het water is verdampt. Hopelijk is dat nog voor de zeeklas van start gaat!-) Daarnaast vroegen we ons ook af: Is verdampt water heel zuiver? Ook daarvoor maakten we een proefopstelling met een glas in een bak met zout water, huishoudfolie erover, steentje erop zodat het verdampte water in het glas terechtkomt. Ook deze proefopstelling vraagt geduld tot er water in het glas zit. En dan moeten we proeven... In een andere proef vroegen we ons af hoe golven ontstaan, en wat drijft /zinkt er op/in het water. Hoe komt het dat een stuk metaal zinkt maar een metalen boor blijft drijven. Dat heeft allemaal met de vorm te maken en de opwaartse druk van het water. Razend interessant! We konden het allemaal proefondervindelijk vaststellen. Het werd een fijne namiddag. We speelden en leerden toch veel bij! 

100 000 witte krokussen

Vandaag werden er meer dan 100 000 witte krokussen geplant langs de hele Nederlands-Belgische grens. Op die manier zullen we elke keer dat de krokussen bloeien herinnerd worden aan de oorlog en het leed dat de dodendraad met zich meebracht. Ook wij hielpen mee. Vorige week werkten we er reeds rond in de klas. Vandaag kregen we het verhaal nog maar eens te horen. Het is immers belangrijk dat we dit nooit vergeten. We plantten elk 20 krokussen. We hielden allemaal een bolletje over om thuis te planten. Zo zullen we meteen weten wanneer de krokussen bloeien. Het witte lint dat in het voorjaar te zien zal zijn wordt een teken van hoop, een teken van vrede. En vrede, dat begint in de eerste plaats bij onszelf. Laten we daar ook dit jaar werk van maken!-)

Via volgende link komen jullie nog meer te weten over 'De dodendraad leeft'.  http://www.grensroute.eu/verhalen.html

 

 

De dodendraad leeft

Volgende week woensdag wordt er langs de hele Nederlands-Belgische grens een lint van meer dan 100 000 witte krokussen geplant. Dan is het bijna 100 jaar geleden dat de wapenstilstand werd getekend en de dodendraad werd afgebroken. Die draad was de grens tussen oorlog en vrede. Juist in deze tijd waarin zoveel oorlogsvluchtelingen Europa proberen te bereiken willen we meewerken aan een monument ter nagedachtenis aan de slachtoffers van 'de dodendraad'. Ook in Sint-Laureins liep de dodendraad. Zo waren de inwoners van Moershoofde, Kantijne en Vuilpan volledig van de buitenwereld afgesloten want Moershoofdebrug was opgeblazen. Men noemde dit gebied 'Klein-België'. De kinderen konden er niet naar school dus werd er een school opgetrokken in de 'vellenfabriek'. Twee dochters van Edouard Detaeye, groottantes van de juf, gaven les aan de kinderen. Op een bepaald moment kregen een aantal inwoners van Moershoofde te horen dat hun huizen ontruimd zouden worden door de Duitsers. Karel De Meulemeester, overgrootvader van Gustave, Edouard Detaeye en Arthur Geisel sloegen toen de handen in elkaar en vroegen aan de Duitsers om de draad om te leiden zodat die mensen niet zouden moeten verhuizen. De Duitsers gingen akkoord maar de inwoners moesten het werk zelf doen en ook zelf betalen. Op die manier konden ze naar Nederland om hun boodschappen te doen. Er werd vanaf dat moment ook veel gesmokkeld. Dit gebeurde via de schuur van Karel De Meulemeester want die stond op Nederlands grondgebied. Zijn huis stond in België. Op die manier werden ook heel wat brieven en andere belangrijke berichten uitgewisseld.

Vandaag werkten we met klas 5 en 6 rond dit thema. We keken een film waardoor we een duidelijk beeld kregen van de oorlog en de dodendraad. In groepjes voerden we daarna opdrachten uit. 

Als afsluiter vouwden we doosjes die we opvulden met krokusbolletjes. Aanstaande woensdag worden die geplant.

Scholenveldloop

Overmorgen begint de herfst maar daar was vanmorgen niet veel van te merken. Onder een stralende zon vertrokken we naar 't Sentrum voor de scholenveldloop. Spannend hoor! Zouden we medailles winnen? Voor we aan de beurt waren konden we nog supporteren voor de andere klassen. Toen was het aan ons. Eerst de meisjes, daarna de jongens. Eén rondje achter het lint. Lastig om je te beheersen want iedereen wil er als een pijl vandoor! En dat gebeurt ook als het lint omhoog gaat! Op sommige leerlingen staat echt geen maat. Volhouden is dan wel de boodschap en dat is best moeilijk! Maar het lukt! Aan iedereen een dikke proficiat! Onze klas haalde 2 medailles. Delphine haalde voor de zesde keer op rij goud!-)) En Gustave behaalde brons! Proficiat!