L6

 

De laatste klas van de basisschool, daar zijn wij nu aangekomen.

We zullen er een keitof jaar van maken en ons goed voorbereiden op het middelbaar.

Op onze blog kunnen jullie volgen wat we in het zesde allemaal beleven.

 Op 3 september vliegen we er met veel plezier weer in!

 

Nino, Fien, Maité, Rune, Emile, Hannah, Elise, Delphine, Robbe, Jools, Axl, Caro, Maxim, Kobe, Lore, Noah, Mathieu, Lore, Lucas, Liam, Imke, Gustave, Jef,

juf Vanity en juf Hilde

 

 

DSC 0003

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Schelpenverzameling

Toen we vorige week thuiskwamen na de zeeklas stond er een werkje op ons programma. Onze schelpen moesten geprepareerd worden om in onze verzameling te verwerken. Eerst een paar keer goed spoelen om alle zand te verwijderen. Daarna moesten ze ook gekookt worden om vieze luchtjes en eventuele 'bewoners' uit te schakelen. Dan nog goed laten drogen en klaar was kees! Alle schelpen en andere schatten werden in een meegebrachte doos of bak geplakt en voorzien van de juiste naam. Een werkje dat heel de namiddag in beslag nam. Maar iedereen was geconcentreerd bezig en de resultaten zijn ook dit jaar weer fantastisch! Sommige leerlingen vertelden dat hun broer of zus of zelfs hun mama de verzameling die zij indertijd maakten nog altijd hebben! Ja, het is dan ook een mooie herinnering aan een prachtige week!

20 sterren = sportactiviteit

Vorige week werden er meer dan 20 sterren gespaard. Dat betekende dat een sportactiviteit op de agenda werd gezet! Vandaag was het dan zover. Het laatste lesuurtje werden drie balspellen gespeeld. In de vorm van een doorschuifactiviteit maakten we kennis met tienbal, Chinese voetbal en tussen 2 vuren. Het ging er heel levendig aan toe! Iedereen speelde alsof zijn leven ervan afhing. Wat een spelplezier! Nu kunnen we opnieuw sparen, voor 30 sterren... Dat wordt vast niet makkelijk. Stil zijn in de gang en in de rij blijft een werkpuntje. Maar we geven niet op hoor! Nee, we helpen elkaar om alle afspraken te blijven naleven! 

Dank aan de ouderraad!

Langs deze weg willen wij ook graag de ouderraad bedanken! Zij namen een deel van de kosten voor hun rekening! Dank, dank, dank!

Prachtweek

Wat een mooie week hebben wij achter de rug. Ik heb jullie allemaal weer wat beter leren kennen. En elke dag hebben jullie mij verrast. Zoals bij het opmaken van de bedden en het installeren van de kamers. Iedereen hielp iedereen. Leuk om te zien! Of zoals op de tram toen jullie spontaan gingen rechtstaan om plaats te bieden aan oudere mensen, en dat nog op een beleefde manier deden ook! Of zoals dat gesprek dat jullie voerden, in het Frans nog wel, om uit te leggen aan die mevrouw wie jullie waren, dat jullie op 'mer école' waren!-)) Of wanneer bepaalde leerlingen troost nodig hadden omdat ze gestoken waren door een wesp ('s avonds laat nog wel, in bed, door een verdwaalde wesp, die het jammer genoeg niet kan navertellen!-)) of ongelukkig terecht waren gekomen en zich pijn hadden gedaan. Of wanneer iemand een zeldzame schelp vond die hij of zij al in de verzameling had en die dus kon wegschenken aan een minder fortuinlijke leerling. En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Natuurlijk was er ook wel eens ruzie maar dat werd elke keer uitgepraat en zonder veel problemen achter ons gelaten. Jullie waren een topklas! Houden zo!

Laatste dag

Onze zeeklasweek zit er al op. Wat ging de tijd toch snel. Deze morgen moest er opgeruimd worden en alle valiezen werden weer gevuld. Dat ging bij de ene leerling al wat makkelijker dan bij de andere. Sommige mama's krijgen echt wel heeeel veeeel in 1 valies. Geen sinecure om hen dat na te doen!-)) Maar wat ging het opruimen vlot. In een mum van tijd waren alle kamers proper en alle valiezen weer beneden. Ruim de tijd dus om onze schelpenverzameling nog wat aan te vullen. En ook vandaag vonden we weer allerlei moois. Sommige leerlingen deden weer goeie zaken. Hebben die nu meer geluk of zoeken die leerlingen nu beter? Wie zal het zeggen... Toen was de bus daar. De bagage werd weer ingeladen en weg waren we, richting Diksmuide. Daar mochten we een blik werpen op de dodengang. Een loopgraaf waar veel soldaten het leven lieten. In een filmpje kregen we een beeld van het leven in zo een loopgraaf. Nee, dat wensen wij niemand toe. De gids in de IJzertoren maakte ons duidelijk dat oorlog geen pretje is en dat iedereen kan meewerken aan vrede. Vrede begint immers bij onszelf, thuis, in de klas, in de jeugdbeweging of sportclub. Hij liet ons beloven om nooit iemand te pesten, om niemand van iets uit te sluiten. Iedereen ging volmondig akkoord. Dat zal niet altijd makkelijk zijn maar iedereen weet, moeilijk gaat ook! De gids kon boeiend vertellen over de eerste wereldoorlog. Het waren allemaal verhalen van echte inwoners uit de streek. Soms ontroerend, soms hard. Nee, de oorlog is zeker geen pretje. Ook al spelen we soms graag zulke computerspelletjes. Door die spelletjes leren we wel iets over oorlogssituaties maar echt ervaren wat het is, is er niet bij want als we 'dood' geschoten worden, springen we zo weer recht om weer verder te spelen. Iets om over na te denken... De gids was zeer te spreken over onze klas! Wat wisten wij al veel! Wat konden wij goed Engels! Ja, het was een bezoek dat veel te vlug voorbij was. 'Hoe? Is het nu al gedaan? Wat jammer!' En dat spreekt boekdelen!