L6

 

De laatste klas van de basisschool, daar zijn wij nu aangekomen.

We zullen er een keitof jaar van maken en ons goed voorbereiden op het middelbaar.

Op onze blog kunnen jullie volgen wat we in het zesde allemaal beleven.

 Op 1 september vliegen we er met veel plezier weer in!

 

Kytano, Amy, Aukje, Fien, Elke, Lowie, Marthe, Nathan, Lode, Simon, Maxime, Mathice, Malika, Jelle, Britt, Robin, Noor, Niels, Amber, Lena en juf Hilde

 

 

 

 

DSC 0003

 

 

 

 

 

 

 

Prachtweek

Wat een mooie week hebben wij achter de rug. Ik heb jullie allemaal weer wat beter leren kennen. En elke dag hebben jullie mij verrast. Zoals bij het opmaken van de bedden en het installeren van de kamers. Iedereen hielp iedereen. Leuk om te zien! Of zoals op de tram toen jullie spontaan gingen rechtstaan om plaats te bieden aan oudere mensen, en dat nog op een beleefde manier deden ook! Of zoals dat gesprek dat jullie voerden, in het Frans nog wel, om uit te leggen aan die mevrouw wie jullie waren, dat jullie op 'mer école' waren!-)) Of wanneer bepaalde leerlingen troost nodig hadden omdat ze gestoken waren door een wesp ('s avonds laat nog wel, in bed, door een verdwaalde wesp, die het jammer genoeg niet kan navertellen!-)) of ongelukkig terecht waren gekomen en zich pijn hadden gedaan. Of wanneer iemand een zeldzame schelp vond die hij of zij al in de verzameling had en die dus kon wegschenken aan een minder fortuinlijke leerling. En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Natuurlijk was er ook wel eens ruzie maar dat werd elke keer uitgepraat en zonder veel problemen achter ons gelaten. Jullie waren een topklas! Houden zo!

Laatste dag

Onze zeeklasweek zit er al op. Wat ging de tijd toch snel. Deze morgen moest er opgeruimd worden en alle valiezen werden weer gevuld. Dat ging bij de ene leerling al wat makkelijker dan bij de andere. Sommige mama's krijgen echt wel heeeel veeeel in 1 valies. Geen sinecure om hen dat na te doen!-)) Maar wat ging het opruimen vlot. In een mum van tijd waren alle kamers proper en alle valiezen weer beneden. Ruim de tijd dus om onze schelpenverzameling nog wat aan te vullen. En ook vandaag vonden we weer allerlei moois. Sommige leerlingen deden weer goeie zaken. Hebben die nu meer geluk of zoeken die leerlingen nu beter? Wie zal het zeggen... Toen was de bus daar. De bagage werd weer ingeladen en weg waren we, richting Diksmuide. Daar mochten we een blik werpen op de dodengang. Een loopgraaf waar veel soldaten het leven lieten. In een filmpje kregen we een beeld van het leven in zo een loopgraaf. Nee, dat wensen wij niemand toe. De gids in de IJzertoren maakte ons duidelijk dat oorlog geen pretje is en dat iedereen kan meewerken aan vrede. Vrede begint immers bij onszelf, thuis, in de klas, in de jeugdbeweging of sportclub. Hij liet ons beloven om nooit iemand te pesten, om niemand van iets uit te sluiten. Iedereen ging volmondig akkoord. Dat zal niet altijd makkelijk zijn maar iedereen weet, moeilijk gaat ook! De gids kon boeiend vertellen over de eerste wereldoorlog. Het waren allemaal verhalen van echte inwoners uit de streek. Soms ontroerend, soms hard. Nee, de oorlog is zeker geen pretje. Ook al spelen we soms graag zulke computerspelletjes. Door die spelletjes leren we wel iets over oorlogssituaties maar echt ervaren wat het is, is er niet bij want als we 'dood' geschoten worden, springen we zo weer recht om weer verder te spelen. Iets om over na te denken... De gids was zeer te spreken over onze klas! Wat wisten wij al veel! Wat konden wij goed Engels! Ja, het was een bezoek dat veel te vlug voorbij was. 'Hoe? Is het nu al gedaan? Wat jammer!' En dat spreekt boekdelen! 

24000 stappen!-))

Jawel, jullie lezen het goed! Vandaag hebben we ongeveer 24000 stappen gezet, gelijk aan zowat 16 km. Het was dan ook een drukke dag. Eerst ging het met de tram naar Oostduinkerke. Daar bezochten we Navigo, het visserijmuseum. We kregen er een bundeltje met opdrachten om de visserij beter te leren kennen. Iedereen ging enthousiast aan de slag. We leerden er over de IJslandvaarders, hoe een schip wordt gemaakt, welke vis er allemaal gevangen wordt. We kwamen ook de garnaalvisser tegen. Kortom het werd een boeiende voormiddag. Ons lunchpakket konden we verorberen in de zon. Daarna weer te voet naar Oostduinkerke-Bad om er de tram te nemen naar De Panne. Aan De Nachtegaal was het nog even wachten op de gidsen. Maar geen nood. Een fit-o-meter deed de tijd sneller gaan. Wat zitten er lenige kinderen in de zesde klas! Toen de gidsen gearriveerd waren trokken we voor een wandeling naar het Calmeynbos. Dit bos werd aangelegd als buffer tussen de duinen en het dorp. Op die manier konden de duinen minder stuiven. Het bos is een brede strook en bestaat vooral uit esdoorns, essen maar ook beuken, eiken en populieren. Na het bos kwamen we in de krakeelduinen. Ook daar veel diversiteit aan planten en dieren. Vanop een uitkijkpunt konden we het reservaat de Westhoekduinen zien liggen. Maar liefst 750 ha natuurgebied. Veel zand maar ook veel begroeiing. Op sommige stukken worden er Schotse Hooglandrunderen ingezet om de begroeiing wat in te tomen. Het was een pittige wandeling. Om 17 uur ging het dan weer richting Koksijde. Nee hoor, niet met de tram maar te voet! We zullen na de casino-avond waarschijnlijk wel vlug slapen!

Sport en spel

Deze namiddag werd er op het strand goed gespeeld. Kubb, balspelen, stok en vodde,... Er werden ook prachtige zandkastelen gebouwd! In de Midwester werd er een gipstegel met schelpen gemaakt. Ook hier heel mooie resultaten! Het was wel koud vandaag. Een droge oostenwind teisterde onze oren en onze vingers. Maar plezierig was het wel! Een warme douche maakte achteraf veel goed! In het fotoalbum van klas 6 zie je de foto's van de gipstegels. Alle foto's werden door de leerlingen zelf genomen! In het album van klas 5 en dat van de derde graad van St.-Margriete vinden jullie foto's van de andere activiteiten.

De Duinenabdij

Deze ochtend brachten we een bezoek aan de Duinenabdij. Het is te zeggen, aan de ruïnes ervan. Zo'n 1000 jaar geleden stichtte Ligerius een kleine gemeenschap in Koksijde. Op die plaats werd later een abdij gebouwd die door de eeuwen heen zowel tijden van bloei als van verval kende. De monniken volgden de leer van Benedictus, een strenge leer hoor! Er mocht in de abdij niet gepraat worden. Om halfdrie stonden ze al op om te gaan bidden. Bidden en werken waren de belangrijkste bezigheden. In het museum leidde een gids ons rond. Hij vertelde over het leven in zo'n abdij. We kregen er ook een mooie film te zien.